Τετάρτη, 14 Ιουλίου 2010

BLANK

(

           




                                                                                                                                          )
Αφήνω ένα μεγάλο κενό.
Όπως αυτό που έχει δημιουργηθεί στη ζωή μου λίγο καιρό τώρα.
Εξ'αιτίας αυτού και των πολλών υποχρεώσεων που προέκυψαν, μου ήταν αδύνατον να ασχοληθώ με το blog μου.
Όμως ήρθε η ώρα να επανορθώσω..
Κάλλιο αργά παρά ποτέ..

Κυριακή, 25 Απριλίου 2010

Χρόνια σου πολλά..

Να ζήσεις καρδιά μου..
Να είσαι καλά.. πάντα καλά κι ευτυχισμένος..
Κι ας μην νοιάζεσαι για μένα..
Κι ας μην ξέρεις καν ότι υπάρχω..
Εγώ σ'αγαπάω.. Και σου στέλνω τις πιο θερμές μου ευχές ψυχούλα μου γλυκιά..
Λατρεία μου..
Θέλω να είσαι σίγουρος πως είσαι τα πάντα για μένα..
Ο μόνος λόγος που αναπνέω αυτή τη στιγμή.. 
Ο μόνος λόγος που ζω ακόμη..
Να θυμάσαι..
Ακόμα κ όταν θα νιώθεις μόνος σου..
Όταν θα αισθάνεσαι πως δεν έχεις κανέναν στον μάταιο τούτο κόσμο..
Να ξέρεις πως μια μικρή, ασήμαντη καρδιά, η δική μου, χτυπάει μόνο για σένα..
Μόνο για σένα ψυχή μου..
Χρόνια σου πολλά και πάλι..
Και ό,τι επιθυμείς..
Κι ας μην είμαι εγώ αυτό..

Σ'αγαπώ πολύ..


Αφιερωμένο σε μια ψυχούλα που γιορτάζει αύριο..


When God made you, he was probably having a great day..
Cause you are so special, that it's difficult to tell in words..
Happy birthday Joey.. =]

Σάββατο, 24 Απριλίου 2010

Sigh..



Έξω βρέχει..
Κι έχει συννεφιά..
Μου αρέσει αυτός ο καιρός..
Άσχετα αν σε άλλους φαίνεται καταθλιπτικό αυτό το σκηνικό...
Μου δίνει έμπνευση, με κάνει να σκέφτομαι..
Και η βροχή με έχει βοηθήσει να πάρω ορισμένες από τις πιο σημαντικές αποφάσεις στη ζωή μου..
Βγαίνω στο μπαλκόνι, και υψώνω το βλέμμα μου στον ουρανό..
Δεν μπορώ να δω τίποτα άλλο εκτός από σύννεφα.
Κάνει κρύο.
Μα δεν με νοιάζει..

Θυμάμαι μικρή που ήθελα να καταπιώ τις στάλες τις βροχής.. 
Λες να το δοκιμάσω πάλι?
Μα και μόνο αυτή η σκέψη με κάνει να γελάω..
Έχω ωριμάσει αρκετά πλέον ώστε να τα κάνω αυτά..
Ωρίμασα ξαφνικά..
Απότομα..
Τόσο, που με κάνει να τρομάζω..

Έχω παγώσει..
Πρέπει να μπω μέσα, στη ζεστασιά.
Κλείνω την μπαλκονόπορτα, και φεύγω από τον μαγικό κόσμο της βροχής..
Μπαίνω ξανά στην κατάθλιψη μου..
Αυτή που με ταλαιπωρεί μήνες τώρα..

Ανοίγω το βιβλίο των Αρχαίων και αρχίζω το διάβασμα..
Οι στάλες της Βροχής με αποσπούν καθώς χτυπάνε το τζάμι και δεν με αφήνουν να διαβάσω..
Το βλέμμα μου ταξιδεύει έξω.
Το μυαλό μου ξέφυγε τελείως από την πραγματικότητα..
Είναι αδύνατον να συγκεντρωθώ.

2 ώρες πέρασαν..
Και σταμάτησε να βρέχει..
Τα σύννεφα δίνουν τη θέση τους στον ήλιο..
Και οι αχτίνες του χτυπούν ευγενικά το τζάμι γεμίζοντας με θλίψη..


"Before I tell my story, please consider who I am
I missed my window years ago
I'm doing all I can
A tragedy is commonplace, but in the end they go away
My skin is still the only stain I'm left to wear in shame"..


Δεν αντέχω άλλο...





Μου έχουν καταστρέψει τη ζωή..
Όλοι τους.. χωρίς καμία εξαίρεση..
Κανένας τους δεν νοιάζεται πραγματικά για μένα.
Κι ας λένε ότι ενδιαφέρονται..
Ψεύτες.. να τι είναι..
Όταν με βλέπουν μόνη μου να κλαίω, τότε κάνουν πως δεν με βλέπουν, γυρίζουν την πλάτη τους και φεύγουν..
Ρε σεις που πάτε ρε? Για σας είμαι έτσι, για σας κλαίω, για σας πεθαίνω!
Που μου το παίζετε και φίλοι.. Μέχρι και από τους εχθρούς μου περιμένω καλύτερη συμπεριφορά..
Εκμεταλλευτές..
Που μου μιλάτε μόνο και μόνο για να ζητήσετε κάτι.. 
Ο καθένας το συμφέρον του κοιτάει πλέον..
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΘΡΩΠΙΑ ΡΕ?
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗ?
Τι σας μαθαίνουν τόσον καιρό στο σχολείο?
Μου το παίζετε και καλοί Χριστιανοί..
Μέχρι κι εγώ η Άθεη περισσότερο ακολουθώ αυτά που σας διδάσκουν..
Τι σας έκανα?
Μπορείτε να μου εξηγήσετε?
Αν φταίω εγώ σε κάτι, τότε μιλήστε μου να το λύσουμε..
Μην μου φέρεστε με αυτόν τον τρόπο ρε γαμώ..
Δεν είμαι σκουπίδι..
Άνθρωπος είμαι, έχω ψυχή κ πονάω..
Κι ας φαίνομαι αναίσθητη κάποιες φορές..
Τέσπα, αφήστε το..
Δεν έχει σημασία..
Κάντε ότι θέλετε.. Εγώ πλέον δεν συμμετέχω στα ανόητα παιχνίδια σας..
Δεν με ενδιαφέρει ούτε στο ελάχιστο..
Αυτά..
Αντίο..
.....................................
"Our friends are all hurting
From moments and regrets
And charity laced with a lie
Still we keep hoping
To fix all the defects
And strengthen these seminal times

We go on together
For better or worse
Our history is toο real to hate
Now and forever
We stay until morning
And promise to fight for our fate..



'till we die.."

Παρασκευή, 23 Απριλίου 2010

Sad Quotes..


Just because her eyes don't tear doesn't mean her heart doesn't cry. And just because she comes off strong, doesn't mean there's nothing wrong.

I'm digging my way to something better. i'm sowing the seeds I take for granted. This thorn in my side is from the tree I planted. And it tears me and I bleed

It's getting colder now and the darkness consumes me. Depression is slowly creeping up. Maybe one day you'll actually care about me.

Πέμπτη, 22 Απριλίου 2010

Rain..




Άσε τη βροχή να μιλήσει..
Όσο οι στάλες της πέφτουν ασταμάτητα πάνω μου..
Σαν να με κατηγορούν για κάτι..
Μα δεν θυμάμαι να έχω φταίξει πουθενά..
Αυτοί που έχουν πονέσει ή πονούν θα με καταλάβουν..
Όλοι όσοι ξέρουν πως είναι να σε μισούν..

Αυτός ο πόνος στην ψυχή μου δεν θα σταματήσει ποτέ..
Είναι χειρότερος από τον πόνο στο κορμί μου..
Αυτόν που με τόσο θράσος προκαλούν της βροχής οι σταγόνες..
Που πέφτουν από τον ουρανό και σαν βελόνες τρυπάνε το κορμί μου..

Aν υπήρχε Θεός.. Αν υπήρχε κάποιος που θα μπορούσε να σταματήσει αυτόν τον πόνο..
Μα δεν υπάρχει..

Μια φωνή βγαίνει από τα βάθη της ψυχής μου..
Η γη όλη τραντάζεται..
Λες κι ο Διάβολος βγήκε από τα βάθη της Κολάσεως..

Η βροχή γίνεται όλο και πιο δυνατή..
Αστραπές "φωτίζουν" τον κατάμαυρο ουρανό..

Δεν θα αντέξω.. Δεν έχω τόση δύναμη ώστε να τα καταφέρω..

Το σχεδόν νεκρό κορμί μου καταρρέει, και γίνεται ένα με το χώμα..
Άραγε θα το δει ποτέ κάποιος?
Ή θα μείνει εκεί άθαφτο για πάντα?

Η ψυχή μου ανεβαίνει στον ουρανό..
Η βροχή σταμάτησε..
Ο ουρανός καθάρισε..

Και όλα τα άλλα ήταν όπως πριν..
Σχεδόν...


"So blue, so broken, paper doll decays
I haven't left you yet
So cold subversive, your eyes are full of bleach
Tomorrow, I will go away again
Love"